تلانج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تلانج . [ ت َ / ت َ ن َ ] (اِ) بانگ و مشغله و شور و غلغله را گویند. (آنندراج ) (ناظم الاطباء).