تلبس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلبس . [ ت َ ل َب ْ ب ُ ] (ع مص ) آمیخته و مبهم گردیدن کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ در دست چفسیدن طعام . (منتهی الارب ) (آنندراج ). چسبیدن غذا بدست . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) پوشیدگی و پوشیدگی لباس . (ناظم الاطباء).