تلخ عیشی

تلخ عیشی . [ ت َ ع َ / ع ِ ] (حامص مرکب ) سختی زندگی . زندگی پرمصیبت . زندگانی ناگوار : مبر تلخ عیشی ز روی ترش به آب دگر آتشش بازکش . سعدی (بوستان ). چو تلخ عیشی من بشنوی به خنده درآی که گر به خنده درآیی جهان شکر گیرد. سعدی . بر تلخ عیشی من اگر خنده آیدت شاید که خنده ٔ شکرآمیز می کنی . سعدی .