تلخ گفتاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلخ گفتاری . [ ت َ گ ُ ] (حامص مرکب ) درشت گویی . گفتن سخنان تلخ و درشت : تو در دل من از آن خوشتری و شیرین تر که من ترش بنشینم ز تلخ گفتاری . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلخ گفتاری . [ ت َ گ ُ ] (حامص مرکب ) درشت گویی . گفتن سخنان تلخ و درشت : تو در دل من از آن خوشتری و شیرین تر که من ترش بنشینم ز تلخ گفتاری . سعدی .