تلزج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلزج . [ ت َ ل َزْ زُ ] (ع مص ) دوسنده بودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تلجن گیاه . (از اقرب الموارد). ◄ با هم برچسبیدن گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پاک ناشدن سر بشستن، یقال : تلزج الرأس ؛ ای غدا غیر نقی عن الوسخ . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و این معنی مجازی است . (از اقرب الموارد). ◄ رفتن ستور از پی گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).