تلظی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلظی . [ ت َ ل َظْ ظی ] (ع مص ) زبانه زدن آتش . (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برافروختن و خشمگین شدن . (از اقرب الموارد). ◄ جنبیدن مار. (از اقرب الموارد).