تلفظ

(تَ لَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- بر زبان آوردن کلمه.<BR>۲- سخن گفتن.<br>

(تَ لَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- بر زبان آوردن کلمه. ۲- سخن گفتن.

تلفظ. [ ت َ ل َف ْ ف ُ ] (ع مص ) سخن گفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تکلم و بیان و ادای حروف شمرده بطور وضوح . (ناظم الاطباء). ◄ از دهان انداختن چیزی . (آنندراج ).

ادا، بیان، تقریر گویش ادا کردن، سخن گفتن

قرائت تلاوت، خواندن، مطالعه قوانین قرائت: آهنگ، تکیه (استرس)، هجا، اشتقاق، بخش، ادغام، اسکان آوانویسی، الفبای آوانگار (آوانگاشت) نطق، دکلمه، سخنوری تأکید قرائت قرآن: تلاوت، تجوید، ترتیل قاری، خواننده، موسیقی‌دان سخنران

واگویی، واگویش، واگفت، گویش، بزبان آوردن، بازگویی