تلفنخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) [ فر - فا. ] (اِمر.)<BR>۱- ادارة تلفن.<BR>۲- اتاقی که دارای انشعابات تلفن باشد و برقراری تماسهای تلفنی را بر عهده داشته باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) [ فر - فا. ] (اِمر.) ۱- اداره تلفن. ۲- اتاقی که دارای انشعابات تلفن باشد و برقراری تماسهای تلفنی را بر عهده داشته باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلفنخانه . [ ت ِ ل ِ ف ُ خا ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) مرکز تلفن . محلی که به تلفن مرکزی اختصاص دارد که یا بدانجا روندو مکالمات تلفنی را انجام دهند و یا با تلفن از آنجا خواهند که تلفن تقاضاکننده را با تلفن طرف مقابل متصل سازد تا ارتباط تلفنی برقرار شود. و نیز محلی که بدانجا مراجعه کنند و خواهند که شخص مورد نظر را که در نقطه ٔ دیگری سکونت دارد بمرکز آن نقطه دعوت نمایند و با تقاضاکننده مکالمه کند. رجوع به تلفن شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی