تلول

تلول . [ ت ُ ] (ع اِ) ج ِ تل . (اقرب الموارد) : و تنبت فی مواضع قریبة من البحر و فی تلول . (ابن البیطار، یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تل و تلال شود.

تلول . [ ت َ ] (ع ص ) دیرانقیاد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). کاهل و سست . (ناظم الاطباء).