تلید
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- مال کهنه و قدیمی و موروثی.<BR>۲- غیر عربی که در میان عرب پرورش یافته باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- مال کهنه و قدیمی و موروثی. ۲- غیر عربی که در میان عرب پرورش یافته باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلید. [ ت َ ] (ع ص، اِ) بمعنی تالد است . (منتهی الارب ). مال کهنه و قدیمی موروثی . (ناظم الاطباء). مال قدیمی از حیوان و جز آن که از پدران به ارث رسیده باشد. (از ذیل اقرب الموارد). خلاف طارف و طریف . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). مال کهنه و قدیمی موروثی ... طریف مال نو که مقابل تلید است : از سر و روی وی اندرفکن آن تاج تلید تا ازو پیدا آید مه و خورشید پدید. منوچهری . عاشق شکر او تلید و طریف زائر جود او بلید و ظریف . سنائی (از آنندراج ). ◄ ستوری که نزد صاحبش زاده یا نتاج داده . (ناظم الاطباء). تالد. (منتهی الارب ). ◄ آنکه در عجم زاده و در عرب پرورش یافته باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). منه حدیث شریح : ان رجلاً اشتری جاریة و شرط انها مولدة فوجدها تلیدة فردها و المولّدة، التی ولدت ببلاد الاسلام . (منتهی الارب ).