تماجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماجد. [ ت َ ج ُ ] (ع مص ) یاد کردن مجد کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ با هم نازیدن وفخر کردن به بزرگی و مجد آشکار کردن با هم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).