تمارض

(تَ رُ) [ ع. ] (مص ل.) خود را به بیماری زدن.<br>

(تَ رُ) [ ع. ] (مص ل.) خود را به بیماری زدن.

تمارض . [ ت َرُ ] (ع مص ) بیماری نمودن، بی بیماری . (زوزنی ). بیمار نمودن خود را بی علت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). خود را بیمار نمودن بی مرض و خود را به تکلف مریض وانمودن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).