تماسیح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (اِ.) جِ تمساح.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (اِ.) جِ تمساح.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماسیح . [ ت َ ] (ع اِ) نهنگان . این جمع تمساح است که به معنی نهنگ باشد. (غیاث اللغات ) (از آنندراج ). ج ِ تمساح . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) : ابر هزبرگون و تماسیح پیل خوار با دست اوست، یعنی شمشیر اوست، ای . منوچهری (دیوان چ ٢ دبیرسیاقی ص ١١٣). رجوع به تمساح شود.