تمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمة. [ ت َم ْ م َ ] (ع اِ) طلسم مبطل سحر که از موی شتر سازند. (ناظم الاطباء).
تمة. [ ت ُم ْ م َ ] (ع اِ) پاره ای از موی و مانند آن که به کسی دهند تا بدان گلیم خود را درست و تمام سازد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، تمم [ ت ُ م َ / ت ِ م َ ] . ◄ انعام و بخشش . (ناظم الاطباء).
تمة. [ ت َ م َ ] (ع مص ) بگردیدن خوردنی . (تاج المصادر بیهقی ). تغییر بوی و طعم غذا. (از اقرب الموارد). تباه شدن و بویناک گردیدن طعام و شیر و گوشت . (آنندراج ). تمة الطعام تمهاً و تماهة؛ بدبوی و بدمزه گردید و کذا تمة اللحم ؛ یعنی، فاسد و تباه گردید. (منتهی الارب ). رجوع به تماهة شود.