تمتع بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمتع بردن . [ ت َ م َت ْ ت ُ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) منفعت برداشتن . و منفعت بردن و حظ نفس برداشتن . (ناظم الاطباء) : ز شعر خویش نتوان فیض شعر دیگران بردن تمتع بیش از فرزند مردم می توان بردن . صائب (از آنندراج ). رجوع به تمتع ودیگر ترکیبهای آن شود.