تمتع داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمتع داشتن . [ ت َ م َت ْ ت ُ ت َ ] (مص مرکب ) بهره داشتن . نصیب داشتن : کافران از بت بی جان چه تمتع دارند باری آن بت بپرستید که جانی دارد. حافظ. از لذت حیات ندارد تمتعی امروز هرکه وعده ٔ فرداش می دهند. حافظ (از آنندراج ). رجوع به تمتع و دیگر ترکیبهای آن شود.