تمتع گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمتع گرفتن . [ ت َ م َت ْ ت ُ گ ِ رِ / رَ ت َ ] (مص مرکب ) بهره و فایده گرفتن .(ناظم الاطباء). تمتع یافتن . تمتع بردن : نشد ز دولت بیدار رزق اهل سعادت تمتعی که از آن چشم نیمخواب گرفت . صائب (از آنندراج ). رجوع به تمتع و دیگر ترکیبهای آن شود.