تمثالگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمثالگر. [ ت ِ گ َ ](ص مرکب ) نقاش و صورتگر. (آنندراج ). نگارنده ٔ تصویرو مصور. (ناظم الاطباء). صانع. سازنده ٔ پیکر. پیکر تراش . آنکه پیکر سازد، و یا نگارد. بت گر : چنان صورتش بسته تمثالگر که صورت نبندد از آن خوبتر. سعدی (بوستان ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی