تمجح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمجح . [ ت َ م َج ْ ج ُ ] (ع مص ) بزرگ منشی کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تکبر و افتخار کردن . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمجح . [ ت َ م َج ْ ج ُ ] (ع مص ) بزرگ منشی کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تکبر و افتخار کردن . (از اقرب الموارد).