تمجع

تمجع. [ ت َ م َج ْ ج ُ ] (ع مص ) خرما در شیر آغشته خوردن . (تاج المصادر بیهقی ). خرمای خشک با شیر خوردن یا شیر نوشیدن بر سر خرما. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : فلان لایزال یتمجع؛ پیوسته شیر می نوشد اندک اندک و بر آن خرما می خورد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).