تمجیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمجیس . [ ت َ ] (ع مص ) گَور (گبر) کردن . (زوزنی ). مجوسی گردانیدن . منه الحدیث : فابواه یمجسانه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مغ گردانیدن . (آنندراج ). مجوسی گردانیدن . (از اقرب الموارد). رجوع به تمجس و مجوسی و مغ و گبر شود.