تمخیثا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمخیثا. [ ت َ ] (اِخ ) نام یکی از اصحاب کهف است و نام دعایی هم هست که به وقت حاجت خوانند. (برهان ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). نام دعائی است . (شرفنامه ٔ منیری ) : بجای حلقه ٔ ابریشمین بکف تسبیح بجای زخمه بدستش دعای تمخیثا. سپاهانی (از شرفنامه ٔ منیری ).