تمرط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمرط. [ ت َ م َرْ رُ ] (ع مص ) افتادن موی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ریخته شدن موی . (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). ◄ در الاساس فروافتادن ریش . ◄ فروریختن پشمهای شتر و در اللسان تطایر و تفرق آنها. ◄ فروریختن بیشتر موهای گرگ . ◄ خالی شدن تیر از پر. (از اقرب الموارد).