تمسیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمسیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) کیف امسیت گفتن کسی را؛ یعنی، چگونه شام کردی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مساک اﷲ بالخیر گفتن . (تاج المصادر بیهقی ). مساک اﷲ بالخیر گفتن ؛ یعنی، بخیر شام کند خدای ترا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شبانگاه چیزی آوردن و شبانگاه آوردن . (تاج المصادر بیهقی ).