تمشر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمشر. [ ت َ م َش ْ ش ُ ] (ع مص ) چیزی ورزیدن که بدان جامه خرد جهت اهل خود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برگ و شاخ برآوردن درخت . ◄ اثر توانگری پیدا شدن بر کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ بی نیاز شدن . (از اقرب الموارد). ◄ سبز شدن برگ . ◄ جامه پوشیدن مردم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).