تمشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمشیر. [ ت َ ] (ع مص ) برگ و شاخ بیرون آوردن درخت و آشکارکردن آن را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شادمانی کردن بر جماع . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بخش بخش کردن چیزی را و جدا کردن . ◄ لباس پوشانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).