تمصر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمصر. [ ت َ م َص ْص ُ ] (ع مص ) به سر انگشتان و یا به سبابه ابهام دوشیدن . ◄ باقی شیر را دوشیدن . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ کم شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). کم شدن عطاء و یا چیزی . (از اقرب الموارد). ◄ پیروی نمودن .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پراکنده شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).پراکنده شدن قوم . (از اقرب الموارد). ◄ شهر شدن جای . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): مصره ُ فتمصر. (اقرب الموارد). ◄ فراهم آمدن هر چیزی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).