تمقیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمقیط. [ ت َ ] (ع مص ) بر زمین زدن کسی را. یقال : مقط القرن تمقیطاً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ به ریسمان کشیدن شتر. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمقیط. [ ت َ ] (ع مص ) بر زمین زدن کسی را. یقال : مقط القرن تمقیطاً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ به ریسمان کشیدن شتر. (از اقرب الموارد).