تملیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تملیط. [ ت َ ] (ع مص ) گل اندودن دیوان را. ◄ یک مصراع شعر گفتن و مصراع ثانی گفتن دیگری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : ملط له تملیطاً. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تملیط. [ ت َ ] (ع مص ) گل اندودن دیوان را. ◄ یک مصراع شعر گفتن و مصراع ثانی گفتن دیگری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : ملط له تملیطاً. (اقرب الموارد).