تمنن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمنن . [ ت َ م َن ْ ن ُن ْ ] (ع مص ) سست و مانده نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ناراحت کردن کسی را بوسیله ٔمنت گذاردن ؛ تمنّن فلان فلاناً. (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمنن . [ ت َ م َن ْ ن ُن ْ ] (ع مص ) سست و مانده نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ناراحت کردن کسی را بوسیله ٔمنت گذاردن ؛ تمنّن فلان فلاناً. (از اقرب الموارد).