تمییث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمییث . [ ت َ ] (ع مص ) سودن چیزی در آب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ تذلیل . (اقرب الموارد).