تن تن

تن تن . [ ت َ ت َ ] (اِ مرکب ) کنایه از نغمه و سرود. (آنندراج ). سرود و نغمه و آهنگ و ترانه . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ فارسی معین ) : در خانه تن مزن که ز دستان عندلیب در هر دمت به باغچه صدجای تن تن است . انوری (از آنندراج ). ◄ وزن اجزای آواز موسیقی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ از ارکان تقطیع. (فرهنگ فارسی معین ).