تناکر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(تَ کُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- خود را به نادانی زدن. ۲- دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر.واژه قبلی: تناکحواژه بعدی: تنبان