تنبل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ بَ) (ص.) تن پرور، کاهل.
(تِ بَ) (ص.) کوتاه قد.
(تَ یا تُ بُ) (اِ.) ۱- مکر، حیله. ۲- افسون، جادو.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ بَ) (ص.) تن پرور، کاهل.
(تِ بَ) (ص.) کوتاه قد.
(تَ یا تُ بُ) (اِ.) ۱- مکر، حیله. ۲- افسون، جادو.