تنبیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنبیدن . [ تُم ْ دَ ] (مص ) در تداول، افتادن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ خراب شدن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
تنبیدن . [ تَم ْ دَ ] (مص ) بمعنی لرزیدن و طپیدن و حرکت کردن باشد. (برهان ). لرزیدن . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) (فرهنگ رشیدی ). لرزیدن و طپیدن و بی آرام شدن . (ناظم الاطباء). ◄ بمعنی کمین کردن هم هست . (برهان ). کمین کردن و دام نهادن . (ناظم الاطباء). ◄ پیچیدن و رشتن . (ناظم الاطباء).