تندخیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تندخیز. [ ت ُ ] (نف مرکب ) تندتاز. تیزتک . تندرو. جهنده چون برق در سرعت و شتاب : فلک بر سبز خنگی تندخیز است ز راهش عقل را جای گریز است . نظامی . رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تندخیز. [ ت ُ ] (نف مرکب ) تندتاز. تیزتک . تندرو. جهنده چون برق در سرعت و شتاب : فلک بر سبز خنگی تندخیز است ز راهش عقل را جای گریز است . نظامی . رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.