تندیسه

تندیسه . [ ت َ س َ / س ِ] (اِ مرکب ) بمعنی تندیس است که تمثال و صورت و مانند و غیره باشد. (برهان ). پیکر و تصویر و تمثال . (ناظم الاطباء). صورت که پیکر نیز گویندش . (شرفنامه ٔ منیری ). بمعنی تندس است . (فرهنگ جهانگیری ) : بیاراست آن را به مه پیکران به اشکال تندیسه ٔ بیکران . معروفی (از فرهنگ جهانگیری ). رجوع به تندیس شود.