تندیه

تندیة. [ ت َی َ ] (ع مص ) از چراگاه ترش به چراگاه شیرین آوردن شتران را. ◄ چرانیدن شتر میان دو نوبت آب .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ نمگین و تر گردانیدن . (زوزنی ) (از تاج المصادر بیهقی ). تر و نمناک کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

تندیه . [ ت َ ی َ / ی ِ ] (اِ) شکل و صورت انسانی . (ناظم الاطباء). و رجوع به تندسه و تندیسه و تندیس و تندس شود.