تنشیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنشیل . [ ت َ ] (ع مص ) ناشتا شکستن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : نَشِّل ْ ضیفک (به صیغه ٔ امر)؛ ای سلفه ؛ ناشتاشکن بخوران مهمان خود را. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنشیل . [ ت َ ] (ع مص ) ناشتا شکستن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال : نَشِّل ْ ضیفک (به صیغه ٔ امر)؛ ای سلفه ؛ ناشتاشکن بخوران مهمان خود را. (ناظم الاطباء).