تنعیش

تنعیش . [ ت َ ] (ع مص ) برداشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). برداشتن و بلند گردانیدن خدای کسی را. (از اقرب الموارد). ◄ نعشک اﷲ گفتن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).