تنفج

تنفج . [ ت َ ن َف ْ ف ُ ] (ع مص ) نازیدن بر افزونتر از آنچه دارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ باد سخت وزیدن : تنفجت الریح علی الناس ؛ خرجت علیهم عاصفة و هم غافلون . (از اقرب الموارد).