تنفیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنفیل . [ ت َ ] (ع مص ) غنیمت دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد). ◄ سوگند خورانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دور نمودن از یار خود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ دور نمودن از کسی . ◄ افزودن حصه ٔ کسی را، یقال : نفلوا کبرکم ؛ ای زیدوا علی حصته . (از اقرب الموارد).