تنقض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنقض . [ ت َ ن َق ْ ق ُ ] (ع مص ) قطره قطره چکیدن خون . ◄ بانگ کردن استخوان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آواز برآوردن بنا وقت شکستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شکاف برداشتن غرفه و برآمدن آواز آن . (از اقرب الموارد). ◄ کفیدن زمین از سماروغ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ جاری شدن خون زخم . (از اقرب الموارد).