تنهاخرام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنهاخرام . [ ت َ خ ِ / خ َ / خ ُ ] (نف مرکب ) که تنها خرامد.تنهارو. تک رو. که در رفتن یاری نگزیند : ماه تنهاخرام از آن آواز بند برقع بهم کشید فراز. نظامی . رجوع به تنهارو و تنها و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنهاخرام . [ ت َ خ ِ / خ َ / خ ُ ] (نف مرکب ) که تنها خرامد.تنهارو. تک رو. که در رفتن یاری نگزیند : ماه تنهاخرام از آن آواز بند برقع بهم کشید فراز. نظامی . رجوع به تنهارو و تنها و دیگر ترکیبهای آن شود.