تنهایی بیک

تنهایی بیک . [ ت َ ب َ ] (اِخ ) از ارسباران است . شخصی است گرم اختلاط و مجلس آرا و بی قید ولی با وجود گرمی و موافقی از مردم بهره مند نمی شود. شعر را ترکانه می گوید و این ابیات ... و فارسی از اوست : به جرم عشق اگر می کشندم عارم نیست کجا روم چه کنم غیر عشق کارم نیست نهفته راز دلم تا بحشر خواهد ماند درین زمانه ٔ فانی چو رازدارم نیست . (از مجمع الخواص ص ١٣٠).