تنوره
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ رِ) (اِ.) ۱- دودکش، لوله حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند. ۲- سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پرههای آسیا ریزد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ رِ) (اِ.) ۱- دودکش، لوله حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند. ۲- سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پرههای آسیا ریزد.