تنگ عیشی

تنگ عیشی . [ ت َ ع َ / ع ِ ] (حامص مرکب ) افلاس و بی چیزی .تنگدستی . تهیدستی . دست تنگی . عسرت معاش : ز تنگ عیشی بی تاب و توش گشته چو مور ز ناتوانی بی دست و پای مانده چو مار. مختاری . به تنگ عیشی من غنچه خنده ها دارد کنم صبوح به ته جرعه ای که ماند از دوش . دانش (از آنندراج ). برای چیست دگر تنگ عیشی مرغان که غنچه کرده چو گلبن فراخ دامانی ؟ سلیم (ایضاً). رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.