تنگ و تاریک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنگ و تاریک . [ ت َ گ ُ ] (ص مرکب، از اتباع ) تنگ و تار. بی وسعت و بی روشنایی . نقیض فراخ و روشن . تاریک و محقر : دور شو، دور شو ز نزدیکش روشنی شو ز تنگ و تاریکش . سنایی . رجوع به ماده ٔ قبل و تنگ و همچنین تاریک و دیگر ترکیبهای این دو کلمه شود.