ته ته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته ته . [ ت ُه ْ ت ُه ْ ] (ع اِ صوت ) کلمه ای است که شتران را بدان زجر کنند و سگان را خوانند. ◄ حکایت لکنت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
ته ته . [ ت َه ْت َه ْ ] (ص ) افزوده شده و انبوه شده . (ناظم الاطباء).