ته نشست
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ. نِ شَ) ۱- (مص مر.) رسوب کردن مواد موجود در آبها. ۲- (اِمر.) مادهای که در آب رودها و مردابها و دریاها رسوب میشود. ۳- طبقهای از زمین که نتیجه رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست. ۴- آن چه ته نشین میشود.